Słoneczne Rio

September 19th, 2008

Rio de Janeiro jest malowniczo położone wśród kilku pasm wzgórzy częściowo pokrytych tropikalnym lasem deszczowym. Miasto jest drugim pod względem wielkości, po Sao Paulo, ośrodkiem gospodarczym, kulturalnym i naukowym Brazylii oraz jedną z głównych metropolii Ameryki Łacińskiej.

Znajdują się tu zakłady przemysłu ciężkiego, liczne banki i siedziby wielkich brazylijskich międzynarodowych korporacji. Oczywiście Rio de Janeiro jest tez znanym i prężnie rozwijającym się ośrodkiem turystycznym. Głównym wydarzeniem roku jest słynny karnawał: przez tydzień poprzedzający Wielki Post na ulicach Rio trwa huczna zabawa z muzyką, tańcami i bajecznie kolorowymi paradami organizowanymi przez szkoły samby. Karnawał w Rio przyciąga co roku tysiące turystów z całego świata.

Rio de Janeiro zajmuje obszar około 450 kilometrów kwadratowych. Jest malowniczo położone nad Oceanem Atlantyckim, tuz powyżej zwrotnika Koziorożca, w miejscu, gdzie linia brzegowa układa się w kierunku wschód-zachód. Od strony południowej miasto graniczy z oceanem, na wschodzie z zatoką Guanabara, a na północ i zachód od miasta wznoszą się zalesione góry Serra do Mar, granitowy łańcuch wyznaczający południowo-wschodnią krawędź Wyżyny Brazylijskiej. Read the rest of this entry »

Historia Rio

September 19th, 2008

Miejsce, w którym obecnie znajduje się Rio de Janeiro, zostało odkryte przez portugalskich żeglarzy. Według tradycji – pierwszym Europejczykiem, który tu dotarł, był Goncalo Coelo, który przybył tu 1 stycznia 1502 roku i omyłkowo uznał, że zatoka Guanabara jest ujściem rzeki – Rio de Janeiro znaczy po portugalsku – rzeka styczniowa.

W 1555 roku do zatoki dotarli hugenoccy kupcy, którzy przypłynęli z Francji w poszukiwaniu cennego drewna. Na jednej z wysepek złożyli oni pierwsza osadę i nazwali ją La France Antarctiqe. Read the rest of this entry »

Osadnictwo w Rio

September 19th, 2008

Na okolicznych, urodzajnych glebach nowi osadnicy uprawiali głównie trzcinę cukrową- przez wiele lat było to podstawowe źródło dochodów miasta. W 1660 roku Rio stało się administracyjną stolicą południowych prowincji portugalskiej Brazylii. W drugiej połowie XVII wieku liczba mieszkańców Rio wzrosła do ośmiu tysięcy – tylko jedną trzecią z nich stanowili biali, reszta to Indianie i sprowadzeni z Afryki czarni niewolnicy.

W 1698 roku odkrycie złota i diamentów w leżącym w pobliżu stanie Minas Gerais wywołało gorączkę złota i napływ fali emigrantów z Europy. Rio stało się jedynym portem przeładunkowym złota w Brazylii. Monopol przyczynił się do gwałtownego rozwoj8u miasta – do 1749 roku Rio trzykrotnie zwiększyło liczbę mieszkańców. W roku 1763 Portugalczycy przenieśli stolicę swojego wicekrólestwa z Bahia do Rio de Janeiro – Janeiro tym czasie metropolia rozrosła się już poza obręb pierwotnych murów obronnych. Pod koniec osiemnastego wieku Rio było już największym miastem kolonii – mieszkało w nim czterdzieści trzy tysiące ludzi. Jednocześnie jednak nastąpiło załamanie gospodarcze – wydobycie złota spadło, a plantatorom trzciny cukrowej przybyła poważna konkurencja w Ameryce Środkowej. W 1796 roku eksport tego towaru spadł o połowę w porównaniu z poziomem z 1760 roku. Read the rest of this entry »

Transport

September 19th, 2008

W roku 1838 pojawiły się pierwsze omnibusy, a trzydzieści lat później konne tramwaje. W roku 1835 na linii Rio de Janeiro – Niterki zaczęły regularnie pływać parowce, w 1852 roku ruszyło połączenie kolejowe z Petopolis, a w sześć lat później z Queimados w regionie Nova Iguacu.

W latach 1902-06, pod rządami Francisco de Paula Rodrigues Alvesa, miasto zostało gruntownie zmodernizowane; zlikwidowano ogniska chorób zakaźnych, osuszono okoliczne bagna, wyburzono brudne dzielnice nędzy, poszerzono i wybrukowano główne ulice. Read the rest of this entry »

Rio de Janeiro teraz

September 19th, 2008

Centrum dzisiejszego Rio obejmuje dwie główne dzielnice – Cidade (stare miasto) i handlów Dzielnice Południową. W śródmieściu, ze względu na wielokrotne przebudowy, zachowało się niewiele budynków z czasów kolonialnych. Wiele pierwotnych wzgórz zniwelowano, zasypano tez bagna, laguny, a nawet niektóre niewielkie zatoczki morza. Na uzyskanych w ten sposób terenach wybudowane zostały wieżowce. Większość ulic poszerzono, dostosowując je do ruchu samochodowego. samochodowego 1907 roku przebudowano tez port. Architektura Rio jest bardzo zróżnicowana, obok typowych drapaczy chmur znajduje się tu Teatr Miejski, który jest doskonałą repliką paryskiej opery, oraz zaprojektowany prze Le Corbusiera modernistyczny gmach Ministerstwa Edukacji. Avenida Rio Branco- główny trakt handlowy miasta – została zbudowana w początku naszego wieku (około 1912 roku). Mieszczą się tu najdroższe sklepy, kina, teatry i liczne kawiarnie.

Leżąca nad samym morzem najpiękniejsza część miasta – Dzielnica Południowa została wzniesiona po wybudowaniu otaczającego i przecinającego ją systemu linii tramwajowych

i tuneli na początku naszego wieku. W dzielnic tej funkcję centrów handlowych pełnią ciągnące się równolegle do plaży nadmorskie promenady. W słynnej dzielnicy Copacabana są to Avenida Atlantica i Avenida N. S Copacabana. Read the rest of this entry »

Bieda w Rio de Janeiro

September 19th, 2008

Oprócz bogatych dzielnic południowych w Rio znajdują się liczne dzielnice nędzy zwane favelas. Zabudowane prymitywnymi domkami naprędce skleconymi, często nie skanalizowane i niezwykle gęsto zaludnione slumsy są siedliskami przestępczość i chorób. Tylko niektóre ulice są wybrukowane, zwykle jest to po prostu plątanina błotnistych albo zakurzonych zakamarków, placyków i ścieżek. Najgorsze warunki panują w osiedlach położonych na podmiejskich stokach – począwszy od lat pięćdziesiątych wyrastały one jak grzyb po deszczu wskutek dużego przyrostu naturalnego i zwiększonego napływu imigrantów z innych regionów Brazylii. W latach 60. podjęto próbę przeniesienia favelas z centrum i dzielnicy północnej na obrzeża miasta, jednak ich mieszkańcy nie chcieli mieszkań daleko od tętniącego życiem śródmieścia. Najnowsze programy naprawcze zakładają więc, by dzielnice n

Przemysł i kultura w Rio

September 19th, 2008

Rio de Janeiro jest drugim, po Sao Paulo, pod względem wielkości ośrodkiem przemysłowym Brazylii. Do funkcjonujących tu już od dawna zakładów metalurgicznych, mechanicznych, obuwniczych, tekstylnych. Spożywczych i piwowarskich, chemicznych, farmaceutycznych i wydawniczych dołączyły niedawno nowe gałęzie przemysłu – obecnie najbardziej dynamicznie ożywiają się przemysł okrętowy, elektroniczny i komputerowy.

W Rio mieszczą się tez siedziby wielu prywatnych, państwowych

i międzynarodowych korporacji, nawet tych, które swoje zakłady produkcyjne mają w głębi kraju. Znajdują się tu między innymi biura Pterobrasu – państwowego koncernu naftowego, Rio Doce Halley Company – potężnego państwowego przedsiębiorstwa górniczego. Narodowego Banku Rozwoju Gospodarczego i Socjalnego oraz Besso i Shell. Mimo ogromnego znaczenia przemysłu, najbardziej dochodową dziedziną gospodarki Rio de Janeiro jest wciąż turystyka.

Rio jest też wielkim ośrodkiem finansowym. Mieści się tu giełda i wiele banków. Miasto jest położone nad zatoką, która tworzy doskonały naturalny port – to właśnie tędy trafia do Brazylii większa część importu tego kraju. W przeciwną stronę wędrują natomiast podstawowe towary brazylijskiego eksportu: kawa, cukier, skóry, drewno, tytoń i ruda żelaza. Read the rest of this entry »